This is lese majeste? I

31 05 2012

Prachatai has posted a translation of one of the seven articles that have led to a claim of lese majeste against journalist Pravit Rojanaphruk.

As the police have demanded that Prachatai remove all of the seven articles originally published in Thai, PPT thinks it useful to republish this article so that readers can see how ultra-royalists use lese majeste to silence those who point out even the most obvious of mundane points about the monarchy. Not least, the lese majeste complaint against Pravit is an example of the failings and dangers that are the subject of the article.

The Power of Comparing the King to “Father” of the People

Pravit Rojanaphruk

“Today, every child would like to tell father that ‘children love and would like to follow father’s footsteps for ever’. Long Live Your Majesty.”

Praew Magazine, issue 775, November 25, 2011, page 202

“If you hate father and no longer love father, then you must leave this place, because this is father’s home.”

Pongpat Vachirabanjong, well-known actor, May 16, 2010, statement during Nataraja Acting Award acceptance at Navy Conference Room.

“The great monarchy is like our big father and mother, our great brahma, so we love and care.”

Luang Ta Maha Bua Yansampanno Bhikku, from The Tiger Temple Magazine, issue 32, December 2009, page 9.

“It gradually became apparent that this was a religion. To North Koreans, Kim Il-sung was more than just a leader. He showered his people with fatherly love.”

‘Under the Loving Care of the Fatherly Leader’, written by Bradley K. Martin, 2006 page 1.

If Article 112 of the Penal Code (the lese majeste law) makes it a crime to criticize the monarchy institution, the comparison of the King as father to the people enables not a few people to feel that criticizing the monarchy is an act of evil and against the traditional paternal bond.

People who believe that King is the great father of theirs, view the relationship between the monarchy and the people through the lenses of father-children relations. It engenders a bond of emotional as well as mental dependency and fosters a feeling amongst the people (children) that to think critically, to criticize or to not love the monarch (the father) is something abnormal and a base and ungrateful acts. Thus, the lese majeste law has almost automatically become the law which protects the “father-and-mother”.

In reality, the use of this cultural mechanism may be even more powerful than the use of undemocratic and barbaric laws like the lese majeste law because the reinforcement of such comparison touches on the levels of emotion and hearts and leads to anger when criticism or questions are raised about the father. It also reinforces the legitimacy of the lese majeste law and makes these people unable to comprehend why there exist some “children” who want to criticize their father (the King).

The law can be amended but the father-children emotion is deep-rooted to the depth of hearts and when people believe it to be true it’s almost impossible to alter, and is almost like the real blood bond between biological father and children.

Most mainstream and alternative media, corporations and companies, educational institutions and government agencies as well as NGOs play an instrumental role in reinforcing the father identity of the King to the point that it becomes “normal”, “real” and without any need to doubt. If you believe that the King is your father, you would not feel inclined to ask [critical] questions. What’s more, the duty of good children is to obey father (the King) and mother (the Queen) and if some children are disobedient, it would appear unnatural [and] they deserve to be condemned, punished, imprisoned or permanently severed from the relations. They may be accused of being non-Thai, or wanting to destroy and get rid of their parents (see the October 6, 1976 and April-May 2010 incidents for examples) and these people are branded as ungrateful to their parents because no matter whether father is good or not, children should love, respect and obey. On the contrary, doing something for the King (royal or great father) is something that can be carried out more easily and naturally, like worshipping the good deeds of one’s real father.

What’s more, comparing the King as father of the people also obscures the structural relations between the ruler and the ruled, which contains class tension and inequality, and makes it even more difficult to notice and transforms it into one of a fictitious family relationship which is full of love, warmth and care between father and children. There no longer exists the need to question about class [relationships] or inequality and there is no need to be critical or demand transparency or scrutiny because the father-children lenses do not encourage citizens to think or feel differently. For example, although there are many impoverished people but the father (royal or great King) has no worries about money, or people tend not to be curious as to why in this kind of relations, would the Crown Property Bureau continue to seek rents from people.

This is not to mention the intellectual dependency of the people (children) to the King (father) that can be observed from the father’s words (His Majesty sayings) that are being repeated over and over again and the adherence to it amongst many people in society. The views of the King thus automatically become the teachings of the father and [children] need not think much by themselves because it is sufficient to adhere to the teachings of the father whom they praised as being genius at many things.

If considered carefully, we can observe that the transplant of the father-children relations over the relations between the ruler and the ruled is especially reinforced on every fifth of December, which is the King’s Birthday and also has become the “Father’s Day” [in Thailand] in order to reinforce the fatherly status of the King. Not a small number of Thais consider December 5th the day they should spend time with their biological father. This may include gift giving to father or partaking in a special meal in order to repay the debt of gratitude and to celebrate “Father’s Day”. The efficacy is such that even some who believe they are critical of the monarchy still effectively and unconsciously consider December 5th as their “Father’s Day” despite the fact that they insist that their “father” are that of their biological fathers only. They go and pay respect [to their blood father] on “Father’s Day”, December 5th, nonetheless.

พลานุภาพการเปรียบกษัตริย์เป็น “พ่อ” ของประชาชน

ประวิตร โรจนพฤกษ์ 

“วันนี้ลูกทุกคนอยากบอกพ่อว่า ‘ลูกรักและขอเดินตามรอยพ่อตลอดไป’ ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน” นิตยสารแพรว ฉบับที่ 775 ประจำวันที่ 25 พ.ย. 2554 หน้า 202

“ถ้าเกลียดพ่อ ไม่รักพ่อแล้ว จงออกไปจากที่นี่ซะ เพราะที่นี่คือบ้านของพ่อ” พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง, นักแสดง, 16 พฤษภาคม 2553 ในงานประกาศผลและมอบรางวัลนาฏราช ณ หอประชุมกองทัพเรือ
“พระมหากษัตริย์เป็นพ่อใหญ่แม่ใหญ่ มหาพรหมของเรา เราก็รัก เราก็ทนุถนอม” หลวงตาพระมหาบัว ญาณสัมปันโน จาก นิตยสารน่านฟ้า (The Tiger Temple Magazine) ฉบับที่ 32 เดือนธันวาคม 2552 หน้า 9
“It gradually became apparent that this was a religion. To North Koreans, Kim Il-sung was more than just a leader. He showered his people with fatherly love.”
                 คำแปล: “มันชัดขึ้นเรื่อยๆ ว่านี่คือศาสนา สำหรับชาวเกาหลีเหนือ คิม อิล ซุง เป็นมากกว่าผู้นำ เขามอบความรักดั่งบิดาให้แก่ประชาชนของเขา” จากหนังสือ Under the Loving Care of the Fatherly Leader โดย Bradley K. Martin, 2006 หน้า 1
หากมาตรา 112 ประมวลกฎหมายอาญา ทำให้การวิพากษ์วิจารณ์สถาบันกษัตริย์ต้องกลายเป็นอาชญากรรมแล้ว การเปรียบกษัตริย์เป็นพ่อของประชาชนย่อมทำให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยรู้สึกว่า การวิพากษ์กษัตริย์เป็นสิ่งเลวร้าย และผิดจารีตความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูก
ประชาชนผู้เชื่อว่า กษัตริย์คือพ่อหลวงของพวกเขา มองความสัมพันธ์ระหว่างกษัตริย์กับประชาชน ผ่านแว่นตาของความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูก เกิดความผูกพันพึ่งพิงทางความคิดและจิตใจ และเสริมสร้างความรู้สึกในหมู่ประชาชน (ลูกๆ) ว่าการคิดเท่าทัน วิจารณ์ หรือไม่รักกษัตริย์ (พ่อ) นั้นเป็นสิ่งที่ผิดธรรมชาติ เป็นการกระทำที่เลว อกตัญญู เช่นนี้แล้ว มาตรา 112 จึงกลายเป็นกฎหมายที่คุ้มครอง “พ่อ-แม่” ไปโดยปริยาย
การใช้กลไกทางวัฒนธรรมเช่นนี้ เอาเข้าจริงอาจมีอานุภาพมากกว่าการใช้กฎหมายอันไม่เป็นประชาธิปไตยและป่า เถื่อนอย่างกฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพเสียอีก เพราะการตอกย้ำเปรียบเทียบแบบนี้ทำให้คนจำนวนมากรู้สึกซาบซึ้งถึงระดับ อารมณ์และจิตใจ และโกรธหากใครจะมาวิจารณ์หรือตั้งคำถามกับพ่อของพวกเขา แถมมันยังช่วยตอกย้ำ (reinforce) ว่า มาตรา 112 นั้นชอบธรรมแล้ว และทำให้คนเหล่านี้ไม่สามารถเข้าใจได้ว่า มี “ลูก” จำนวนหนึ่งที่ต้องการวิจารณ์พ่อ (กษัตริย์)
กฎหมายเปลี่ยนแปลงได้ แต่ความรู้สึกแบบพ่อลูกนั้น หยั่งรากลึกถึงก้นบึ้งของจิตใจ และเมื่อประชาชนเชื่อว่าเป็นจริงแล้ว มันเปลี่ยนแปลงแทบไม่ได้ ดั่งความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งของพ่อ-ลูกที่แท้จริงทางสายเลือด
สื่อกระแสหลักและกระแสรองส่วนใหญ่ บริษัทห้างร้านต่างๆ สถาบันการศึกษา หน่วยราชการ องค์กรเอ็นจีโอ มักมีบทบาทสำคัญในการตอกย้ำความเป็นพ่อของกษัตริย์ต่อสังคมจนเห็นเป็นเรื่อง “ปกติ” “เป็นจริง” อย่างมิควรต้องสงสัยใดๆ หากคุณเชื่อว่ากษัตริย์คือพ่อ คุณจะไม่รู้สึกอยากตั้งคำถามกับพ่อ แถมหน้าที่ของลูกที่ดีก็คือ การเชื่อฟังพ่อ (พระราชา) และแม่ (พระราชินี) และหากลูกคนใดไม่เชื่อฟัง ก็ดูผิดธรรมชาติ พวกเขาควรถูกประณาม ลงโทษ จองจำ หรือตัดออกจากการนับญาติอย่างถาวร โดยอาจถูกกล่าวหาว่า พวกเขาไม่ใช่คนไทย และเป็นคนที่ต้องการทำลายหรือล้มล้างพ่อแม่ (ดูกรณี 6 ตุลา 2519 และเหตุการณ์ เมษา-พฤษภา 2553 เป็นตัวอย่าง) เพราะคนเหล่านี้ถือว่าเป็นผู้อกตัญญู หรือทรพี เพราะไม่ว่าพ่อจะดีหรือไม่ ลูกก็ควรเชื่อฟังและเคารพรัก และในด้านตรงกันข้าม การทำอะไรเพื่อกษัตริย์ (พ่อหลวง) จึงกลายเป็นสิ่งที่ทำได้ง่ายขึ้นและสนิทใจขึ้น เหมือนกับการบูชาคุณของบิดาแท้ๆ
นอกจากนี้ การเปรียบกษัตริย์เป็นพ่อของประชาชน ยังทำให้ความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างระหว่างผู้ปกครอง และผู้ถูกปกครอง ซึ่งมีมิติของความไม่เท่าเทียมและมีความตึงเครียดทางชนชั้น ถูกกลบเกลื่อน ลบเลือนให้มองเห็นได้ยากยิ่งขึ้น และพร่ามัว และเปลี่ยนกลายมาเป็นความสัมพันธ์เชิงครอบครัวแบบสมมติ ซึ่งเต็มไปด้วยความรัก ความอบอุ่นและความห่วงใยระหว่างพ่อ-ลูกแทน โดยที่ไม่จำเป็นต้องสงสัยในเรื่องชนชั้น หรือความไม่เท่าเทียม แล้วยังไม่จำเป็นต้องคิดเท่าทันหรือเรียกร้องความโปร่งใสเพื่อการตรวจสอบใดๆ เพราะแว่นตาของการมองแบบพ่อ-ลูก ไม่เอื้อให้ประชาชนรู้สึกหรือคิดเป็นอื่น ตัวอย่างเช่น ถึงแม้ประชาชนอีกมากยากจน แต่กษัตริย์ (พ่อหลวง) ไม่มีปัญหาเรื่องการเงิน หรือผู้คนมักไม่สงสัยว่า ในความสัมพันธ์แบบนี้ ทำไมสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์จึงยังคงเก็บค่าเช่าที่จากประชาชนอยู่
นี่ยังไม่รวมถึงการพึ่งพาทางสติปัญญาของประชาชน (ลูกๆ) ต่อ กษัตริย์ (พ่อ) โดยเห็นได้จากการนำคำพูดของพ่อ (พระบรมราโชวาท และพระราชดำรัส) มาเป็นเผยแพร่ซ้ำๆ และเป็นแนวทางปฏิบัติยึดถือของผู้คนจำนวนมากในสังคม ความเห็นของกษัตริย์จึงกลายเป็นคำสอนของพ่อไปโดยปริยาย ลูกๆ ไม่ต้องคิดอะไรเองมากมาย เพราะยึดถือคำสั่งสอนของพ่อที่พวกตนยกย่องว่า เป็นอัจฉริยะในสารพัดด้านก็เพียงพอ
หากพิจารณาดูให้ดีแล้ว จะเห็นได้ว่า การถ่ายโอน (transplant) ลักษณะความสัมพันธ์พ่อ-ลูก สู่ ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ปกครองกับประชาชน ถูกตอกย้ำเป็นพิเศษในทุกวันที่ 5 ธันวาคม ของปี ซึ่งวันเกิดของกษัตริย์กลายเป็น “วันพ่อ” เพื่อตอกย้ำความเป็นพ่อของกษัตริย์ คนไทยไม่น้อยถือว่า 5 ธันวา เป็นวันที่พวกเขาจะใช้เวลากับพ่อบังเกิดเกล้าของพวกเขา รวมถึงอาจให้ของขวัญกับพ่อหรือกินอาหารมื้อพิเศษเพื่อทดแทนบุญคุณและเฉลิม ฉลอง “วันพ่อ” จนมีผลให้ แม้กระทั่งบางคนที่คิดว่าตนคิดเท่าทันสถาบันฯก็ยังถือว่า วันที่ 5 ธันวาคมเป็นวันพ่อไปโดยไม่รู้ตัวและโดยปริยาย ถึงแม้พวกเขาจะยืนยันว่า “พ่อ” ของเขามีเพียงคนเดียว ซึ่งได้แก่บิดาโดยสายเลือด ที่พวกเขาจะไปกราบใน “วันพ่อ” วันที่ 5 ธันวาคมอยู่ดี

Actions

Information

15 responses

2 06 2012
สังคมยากล่อมประสาท: This is lese majeste? II « Political Prisoners in Thailand

[…] few days ago, PPT posted a translation of one of the seven articles that have led to a claim of lese majeste against […]

3 06 2012
สังคมยากล่อมประสาท: This is lese majeste? II « Political Prisoners of Thailand

[…] few days ago, PPT posted a translation of one of the seven articles that have led to a claim of lese majeste against […]

7 06 2012
This is lese majeste? III: ปัญหาความดีของ “คนดี” « Political Prisoners in Thailand

[…] third post (see one and two) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese majeste with seven […]

7 06 2012
This is lese majeste? III: ปัญหาความดีของ “คนดี” « Political Prisoners of Thailand

[…] third post (see one and two) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese majeste with seven […]

10 06 2012
This is lese majeste? III: Society at risk, for goodness; sake-PPT « FACT – Freedom Against Censorship Thailand

[…] third post (see one and two) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese majeste with seven […]

13 06 2012
สถานการณ์ที่หม่นหมองของสื่อมวลชน: This is lese majeste? IV « Political Prisoners in Thailand

[…] is our fourth post (see one, two, three) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese majeste with […]

14 06 2012
สถานการณ์ที่หม่นหมองของสื่อมวลชน: This is lese majeste? IV « Political Prisoners of Thailand

[…] is our fourth post (see one, two, three) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese majeste with […]

14 06 2012
@PravitR: ทวีตนี้แด่อากง SMS: This is lese majeste? V « Political Prisoners in Thailand

[…] is our fifth post (see one, two, three, four) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese majeste […]

14 06 2012
@PravitR: ทวีตนี้แด่อากง SMS: This is lese majeste? V « Political Prisoners of Thailand

[…] is our fifth post (see one, two, three, four) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese majeste […]

15 06 2012
อากงเสียชีวิต ใครรับผิดชอบ?: This is lese majeste? VI « Political Prisoners in Thailand

[…] is our sixth post (see one, two, three, four, five) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese […]

15 06 2012
อากงเสียชีวิต ใครรับผิดชอบ?: This is lese majeste? VI « Political Prisoners of Thailand

[…] is our sixth post (see one, two, three, four, five) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese […]

16 06 2012
สังคมที่ทุกคนต้องคิดและพูดเหมือนกัน มิใช่สังคม: This is lese majeste? VII « Political Prisoners in Thailand

[…] is our seventh and final post (see one, two, three, four, five, six) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese […]

16 06 2012
สังคมที่ทุกคนต้องคิดและพูดเหมือนกัน มิใช่สังคม: This is lese majeste? VII « Political Prisoners of Thailand

[…] is our seventh and final post (see one, two, three, four, five, six) related to the accusation that Pravit Rojanaphruk has committed lese […]

2 07 2012
Pravit’s lese majeste allegation under investigation « Political Prisoners in Thailand

[…] to articles written for Prachatai, The Nation and even a tweet. PPT has posted all of them (see one, two, three, four, five, six and seven). The accusation is made by serial lese majeste accuser […]

2 07 2012
Pravit’s lese majeste allegation under investigation « Political Prisoners of Thailand

[…] to articles written for Prachatai, The Nation and even a tweet. PPT has posted all of them (see one, two, three, four, five, six and seven). The accusation is made by serial lese majeste accuser […]




%d bloggers like this: