Release Pai XI

22 03 2017

Thailand justice system is a mess. In fact, it has become and injustice system, crippled by the junta and warped by monarchism. A corrupt judiciary does not interpret the law but seeks to determine legal outcomes according to the whims and needs of its masters.

In that linked post, we had information regarding the Khon Kaen Provincial Court going after student activists who had the temerity to support lese majeste victim Jatuphat (Pai) Boonpattaraksa.

Jatuphat is the sole person of more than 2,000 who shared a BBC story on the new king who is accused of lese majeste and is currently sweating in a junta jail.

The Khon Kaen court accused several supporters of Jatuphat of contempt of court for participating in a peaceful gathering to demand for Pai’s release.

Not content with that, like a stormtrooper’s dog, the court is now going after others. Prachatai reports that “three more youth activists [are accused] of contempt of court for joining a peaceful gathering demanding Pai Dao Din’s release from prison.”

On 20 March 2017, Thai Lawyers for Human Rights reported that the well-known anti-junta activist Sirawit ‘Ja New’ Serithiwat; Panupong Sritananuwat, an activist from the Dao Din group based at Khon Kaen University; and another law student who requested anonymity had received court notices.

The notices state that the three are accused of contempt of court for gathering in front of the court on 10 February 2017 to demand the release of Jatuphat ‘Pai’ Boonpattararaksa, a law student and key member of the New Democracy Movement (NDM).

The pathetic and disgraceful excuse for a judiciary that sits in Khon Kaen has “ordered the activists to appear in court to hear the charges against them on 24 April 2017.”

Pai’s case now sees him in jail and facing a trial, refused bail for an eighth time and seven students from activist groups charged. The junta and its legal minions are seeking to smash a moderate and engaged group of youngsters who want a better Thailand.

When Pai gets to court again, he’ll see that its judges and administrators have new rules for lese majeste cases:

The Khon Kaen Provincial Court also announced a strict code of conduct as the initial lese-majeste proceedings against the pro-democracy activist began.

In a large banner placed near the front gate, the court announced that it was prohibiting any misbehaviour or disorder around its compound.

The court also banned documents, leaflets, banners and any other objects that contained messages deemed insulting to the court and the justice system, or which provoked others to do so.

The court also forbade any symbolic action and photo-taking intended to show disrespect to the court and the justice system.

You get the idea. These judges are reprehensible.

An example to other activists

14 03 2017

A Prachatai story on the continuing refusal of bail to activist student Jatuphat Boonpattaraksa begins:

While the government was humiliated at the UN’s ICCPR meeting in Geneva for serious human right violations, at home a Thai court has again refused to release a student activist who has become a posterchild of the pro-democracy movement.

He’s also a “posterchild” for the junta; an example of what can happen to anyone who opposes the junta’s regime.

Of course, there are plenty of others who deserve to have their lese majeste and sedition and computer crimes and anti-junta charges and jailing protested and given a political stage, not least those who are from classes other than those represented by student activists.

Jatuphat’s case is highlighted because he’s a university student of the middle class but also because it is clear that lese majeste is a tool being used by the military dictatorship to repress its political opponents. Joined at the hip to an unpopular king, the junta’s legitimacy and longevity is tied to that of the new monarch. Jatuphat’s jailing is a constant reminder to others of the middle class and other students that they should shut up and accept authoritarian royalism.

On 13 March 2017, for a seventh time, Khon Kaen’s Provincial Court “rejected a 700,000 baht bail bid by Jatuphat ‘Pai’ Boonpattararaksa, a law student and key member of the New Democracy Movement (NDM).”

The court remains miffed that “the activist had mocked the authority of the state without fear of the law” and added that he “faces other charges for violating the Public Referendum Act and the junta’s political gathering ban in connection with his previous political activities.”

He is an example to others: don’t mess with the military junta!

As a reminder, the story adds these details:

Jatuphat is accused of violating Article 112 of the Criminal Code, the lèse majesté law, for sharing on his Facebook account a controversial biography of King Vajiralongkorn published by BBC Thai. He is the first person to be arrested for lèse majesté under the reign of the new King.

Shortly after he was arrested for lèse majesté on 3 December 2016, the court released him on bail. However, his bail was revoked on 22 December after he posted a satirical message mocking the authorities on his Facebook account. The message read, “Economy is poor but they (authorities) took my money for bail.”

Despite the fact that more than 2,000 people shared the same article on Facebook, he was the only one arrested for lèse majesté.

More junta maneuvering

8 03 2017

Several reports today show the slithering maneuverings by the junta promise more junta, more censorship and more corruption.

The first story follows from another a couple of days ago on more “delays” to the “election” schedule. Now the chief constitution launderer Meechai Ruchupan has apparently agreed that it may be late 2018 before there’s an “election.” Our view is that the military dictatorship intends to stay put for as long as possible and then ensure that it continues as an “elected” government. While even well laid plans get skittled, it looks like Thailand is under the military boot for a lot longer.

The second story is about the junta shutting down the BBC. It seems the “BBC World Service has stopped broadcasting from one of its major global transmission stations situated in Thailand … after talks broke down with a junta riled by its uncensored coverage.”

The BBC’s transmitter in Thailand and is the “network’s main shortwave broadcast station for Asia.” It is clear that the 20-year lease has not been renewed because the junta wants BBC and BBC Thai to be censored. The junta is a bunch of knuckle draggers who want to control Thailands past and present. It will only get worse as the junta has to cover-up its own corruption and clean the palace’s dirty laundry.

The third story, totally predictable, is of the continuing failure to do anything serious about the Rolls Royce corruption. The National Anti-Corruption Commission (NACC) “will decide on Thursday whether to set up a subcommittee to investigate allegations of bribery involving UK-based jet-engine maker Rolls-Royce and some Thai companies.” How wonderful! No other progress…. We assume that’s the way the junta prefers it.

Release Pai IX

14 02 2017

Prachatai reports that the “Student Councils Assembly of Thailand has demanded that Thai authorities release ‘Pai Dao Din’ [Jatuphat Boonpattararaksa], an anti-junta activist accused of defaming King Vajiralongkorn” by reposting a BBC Thai report on succession.

On 13 February 2017, the Assembly states:

“As an organisation founded to protect the rights and liberties of students in accordance with democratic principles, [SCAT] is concerned about the case’s judicial process since the court has refused to release Jatuphat Boonpattararaksa. This is against the suspect’s human rights under the International Covenant on Civil and Political Rights…”.

The Assembly calls for Jatuphat’s release.

Updated: Release Pai VIII

30 01 2017

This open letter, in English and Thai speaks volumes:

An Open letter from the Thai Academic Network for Civil Rights (TANC)

To: President of the Supreme Court and judges across the nation

Re: The Decline of the Rule of Law and the Violation of Mr. Jatupat Bunpattararaksa’s Rights

Dear President of the Supreme Court and judges across the nation

The Thai Academic Network for Civil Rights (TANC) and the undersigned wish to express our opinions and submit for your consideration our requests to you as upholders of justice and the rule of law as follows:

In the past 10 years one of the crises with which our society has faced is the public’s loss of faith in the Thai judicial process. The phrase “double standards” is often used to refer to the enforcement and interpretation of laws applicable to individuals and groups of individuals in an unequal manner, the lack of respect to the rule of law and the people’s rights and freedoms, and the frequent exploitation of the judicial institution for political gains.

Such problems seemed progressively more serious after the NCPO staged the coup d’état, when laws were exploited to curb the freedom of civilians whose views differ from the power holders. Civilians have been tried in military courts with no objection by any personnel in the civilian judicial institution.

With their hearts open to these problems, those working in the justice system must be, to varying degrees, aware of the people’s frustration. Today even ordinary people are not afraid to openly criticize on social media the performance of court personnel. It can be said that the gravity of the people’s loss of faith in the justice process is unprecedented.

The most recent case of Mr. Jatupat Boonpattararaksa (Pai Daodin), a student at the Faculty of Law, Khon Kaen University, has accentuated the problems with the Thai justice process. This case has raised concerns among different civil society groups and human rights organizations, domestic and international alike, which demanded that basic rights be given to Mr. Jatupat.

Mr. Jatupat was accused of violating Article 112 and the Computer Crime Act by sharing on his Facebook page a news article about King Rama X’s personal life written by the BBC Thai News. The Khon Kaen provincial court later ordered a revocation of his bail on December 22, 2016 citing that Mr. Jatupat did not delete the published material in question and that he has shown an image deemed by the court as an act of deriding state power. Since then his attorney has submitted appeals and, later, petitions, but the higher court has upheld the provincial court’s opinions. The attorney has also attempted to post bail five times, yet the court still refused to grant him temporary release.

Recently on January 20 when the court held a hearing of the police’s petition for another 12-day detention, it turns out that the judge declared that the hearing be done in secret, barring third parties from attending the hearing and allowing only the presence of Mr. Jatupat, his parents, and attorney in the chamber. Although Mr. Jatupat himself and his attorney argued that the attorney merely sought to contest the police’s request, not already engaging in the trial process, and that more importantly it was the public’s right to attend the hearing, the court, however, insisted on the order citing that the matter of the case was concerned with security. This incident thus led Mr. Jatupat to announce that since he had never been granted any rights by the court, he therefore gave up his right to an attorney and would instead represent himself in court.

Any student of law should be well aware that according to the rule of law, so long as the verdict is not reached, the suspect shall be presumed innocent. This is not to mention that there is no evidence or probable cause that Mr. Jatupat would be able to meddle with evidence used in the trial process or would try to flee at all.

It is important to note that Mr. Jatupat has not displayed or conducted any act deemed a violation of the contents written in the court’s order of a temporary release. The court did not establish that a deletion of the written material in question was a condition for the release. Deleting such material may lead to an understanding that the court had already declared the alleged act was indeed a legal offense, even before the trial began. Moreover, Mr. Jatupat has clearly informed the court that his reason for not deleting the material was that he wished to use it as evidence to defend himself in court. Thus, that he did not delete the material not only was compliant with the condition imposed by the court, which stated that he shall not meddle with evidence, but also strongly indicated that he would not do so.

In addition to this, Mr. Jatupat was obliged to take an examination on January 17-18 for a course which he had registered, in order to graduate with a bachelor’s degree. The court, however, refused to grant him bail, which would have allowed him to take the examination. This has affected his graduation plans and future as a member of the youth—revealing an absence of basic humanitarian grounds in the court’s consideration.

The TANC considers the action a freedom of expression guaranteed by the law that Mr. Jatupat has expressed his views in social media by posting Facebook images or messages after the bail release, which the court deemed as a symbolic act of deriding state power with no regards to the law. No law exists that criminalizes such act. Coupled with this, the refusal to grant bail shall follow from a cause specified by the law. Deriding state power or expressing no fear of the law shall not be a base for the decision to deny bail. Additionally, the court did not specify these actions as bail conditions.

A refusal to grant bail is a legal exception. In the legal process, enforcing the law with a legal exception must be done with stringency, especially in cases involving laws restricting freedoms. The court cannot opine beyond what is written in the law.

The Khon Kaen provincial court’s revocation of the bail and the Court of Appeal, Region 4’s denial of the petition to appeal the revocation order thus created suspicions in the society and were subjected to discussions among lawyers as to whether or not such decisions have any legal basis.

Given the reasons outlined above, the TANC and the undersigned submit for your consideration the following requests:

1. In the long term, this is the time for the members of the judiciary to earnestly reflect on the public’s loss of confidence in your institution and seek solutions to the crisis or reform the Thai justice system. The judiciary shall perform the task of protecting the people’s freedoms, which are valued and endorsed by international agreements by which Thailand abides and shall recognize and display its role in overseeing the enforcement of the law in the spirit of the rule of law and justice, not acting as a guardian of illegitimate state power.

2. Provisionally, we ask that the court consider a reversal of the order on Mr. Jatupat’s release once a petition is submitted in the legal process, in order to return him basic human rights and restore normalcy to the justice process and to the basic principles of the rule of law.

With concerns for Thailand’s rule of law
Thai Academic Network for Civil Rights
January 30, 2017

จดหมายเปิดผนึกเครือข่ายนักวิชาการเพื่อสิทธิพลเมือง (คนส.) พร้อมรายชื่อแนบท้ายจำนวน 352 รายชื่อ

ถึง ประธานศาลฎีกาและผู้พิพากษาทั่วประเทศ

เรื่อง ความเสื่อมถอยของระบบนิติรัฐและการละเมิดสิทธินายจตุภัทร์ บุญภัทรรักษา

เรียน ประธานศาลฎีกาและผู้พิพากษาทั่วประเทศ

เครือข่ายนักวิชาการเพื่อสิทธิพลเมือง (คนส.) และผู้มีรายชื่อแนบท้ายใคร่เสนอความเห็นและข้อเรียกร้องต่อท่าน ในฐานะที่ท่านเป็นผู้มีหน้าที่อำนวยความยุติธรรมและนิติรัฐ ดังต่อไปนี้

ในระยะ 10 ปีที่ผ่านมาหนึ่งในวิกฤติการณ์ที่สังคมกำลังเผชิญอยู่คือวิกฤติศรัทธาที่ประชาชนมีต่อกระบวนการยุติธรรมของไทย วลี “สองมาตรฐาน” มักถูกใช้เพื่อหมายถึงการบังคับใช้และตีความกฎหมายต่อบุคคลและกลุ่มบุคคลอย่างไม่เสมอภาคเท่าเทียมกัน การไม่เคารพต่อหลักนิติรัฐและสิทธิเสรีภาพของประชาชน และองค์กรตุลาการถูกใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองบ่อยครั้ง
ปัญหาดังกล่าวรุนแรงยิ่งขึ้นหลังการรัฐประหารโดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) เมื่อกฎหมายถูกใช้ลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชนที่แสดงความเห็นแตกต่างจากผู้มีอำนาจ ศาลทหารถูกใช้ดำเนินคดีประชาชนที่ต่อต้านรัฐบาลทหาร โดยไม่มีเสียงคัดค้านจากบุคคลในองค์กรตุลาการปกติแต่อย่างใด

หากบุคคลในวงการยุติธรรมเปิดใจรับรู้ปัญหาที่เกิดขึ้น ย่อมตระหนักถึงความรู้สึกข้อนี้ของประชาชนได้ไม่มากก็น้อย เพราะปรากฏว่าในปัจจุบัน แม้แต่ประชาชนทั่วไปก็กล้าวิจารณ์การทำงานของศาลอย่างตรงไปตรงมาในสื่อสังคมออนไลน์ต่างๆ จนกล่าวได้ว่าไม่มียุคใดที่ประชาชนไทยจะเสื่อมศรัทธาต่อกระบวนการยุติธรรมเท่ายุคนี้

ล่าสุดกรณีนายจตุภัทร์ บุญภัทรรักษา (ไผ่ ดาวดิน) นักศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้ตอกย้ำประเด็นปัญหาข้างต้นของกระบวนการยุติธรรมไทย เป็นกรณีที่ทำให้ประชาชนกลุ่มต่างๆ ตลอดจนองค์กรสิทธิมนุษยชนทั้งภายในและระหว่างประเทศรู้สึกกังวลและออกมาเรียกร้องสิทธิขั้นพื้นฐานให้กับนายจตุภัทร์

นายจตุภัทร์ถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 และพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ.2550 จากการแชร์ข่าวพระราชประวัติรัชกาลที่ 10 จากเฟซบุ๊กของสำนักข่าวบีบีซีไทยในเฟซบุ๊กของตน ต่อมาศาลจังหวัดขอนแก่นได้มีคำสั่งเพิกถอนการประกันตัวของนายจตุภัทร์เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2559 โดยให้เหตุผลว่านายจตุภัทร์ไม่ลบข้อความที่ถูกกล่าวหา อีกทั้งยังมีการแสดงภาพถ่ายที่ศาลเห็นว่าเป็นการเย้ยหยันอำนาจรัฐ ซึ่งจนถึงบัดนี้ ทนายความได้ยื่นอุทธรณ์และฎีกาตามลำดับ แต่ศาลสูงได้ยืนตามคำสั่งของศาลจังหวัดขอนแก่น อีกทั้งทนายความได้ยื่นขอประกันตัวใหม่แล้วถึงห้าครั้ง แต่ศาลก็ยังไม่อนุญาตให้ปล่อยตัวนายจตุภัทร์เป็นการชั่วคราว

ล่าสุดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ที่ผ่านมา อันเป็นวันที่ศาลนัดไต่สวนคำร้องของตำรวจที่ขอฝากขังนายจตุภัทร์อีก 12 วัน ปรากฏว่าผู้พิพากษาได้ประกาศว่าจะพิจารณาคดีแบบลับ โดยห้ามบุคคลอื่นเข้าฟังการพิจารณาคดี อนุญาตให้มีเพียงนายจตุภัทร์ บิดามารดา และทนายความอยู่ในห้องพิจารณาคดีเท่านั้น แม้ว่าทนายความและนายจตุภัทร์จะโต้แย้งว่าในวันนั้นทางทนายความเพียงต้องการคัดค้านการขอฝากขังของเจ้าหน้าที่ตำรวจเท่านั้น ยังไม่ได้เข้าสู่ขั้นตอนการพิจารณาคดี ประการสำคัญเป็นสิทธิของประชาชนที่จะเข้ารับฟังการพิจารณาโดยเปิดเผย แต่ศาลก็ยังยืนยันคำสั่งเดิมด้วยเหตุผลว่าเป็นคดีความมั่นคง เหตุการณ์นี้ทำให้นายจตุภัทร์ประกาศว่าในเมื่อเขาไม่เคยได้รับสิทธิใดๆ จากศาล เขาก็ขอสละสิทธิการมีทนายความ โดยจะว่าความต่อสู้คดีด้วยตนเอง

นักเรียนกฎหมายทุกคนย่อมรู้ดีว่า ตามหลักนิติรัฐ ตราบเท่าที่ยังไม่มีการพิพากษาว่ามีความผิด ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าบุคคลนั้นเป็นผู้บริสุทธิ์ อีกทั้งยังไม่มีหลักฐานหรือเหตุผลน่าเชื่อถือว่านายจตุภัทร์สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพยานหลักฐานในการดำเนินคดี หรือพยายามหลบหนีแต่ประการใด

ประการสำคัญ นายจตุภัทร์ยังไม่ได้แสดงหรือกระทำการฝ่าฝืน
เงื่อนไขที่ศาลได้กำหนดในคำสั่งอนุญาตปล่อยตัวชั่วคราว ศาลไม่ได้กำหนดให้การลบข้อความที่ถูกกล่าวหาเป็นเงื่อนไขของการให้ประกันตัว อีกทั้งหากกำหนดให้ต้องลบข้อความดังกล่าวก็อาจทำให้เข้าใจได้ว่าศาลได้วินิจฉัยไปแล้วว่าการกระทำที่กล่าวหาเป็นความผิดโดยที่ยังไม่ได้เข้าสู่กระบวนการพิจารณา ยิ่งกว่านั้น นายจตุภัทร์ได้แจ้งต่อศาลอย่างชัดเจนว่าเหตุผลที่ไม่ลบข้อความที่ถูกกล่าวหาก็เพราะต้องการจะเก็บไว้เป็นพยานหลักฐานต่อสู้คดีในชั้นพิจารณา การไม่ลบข้อความที่ถูกกล่าวหาจึงเป็นการปฏิบัติตามเงื่อนไขการให้ประกันตัวของศาลที่ห้ามเกี่ยวข้องกับพยานหลักฐานในคดี และเป็นพฤติการณ์ที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าผู้ต้องหาจะไม่ไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน

นอกจากนี้ นายจตุภัทร์จะต้องสอบรายวิชาสุดท้ายที่ได้ลงทะเบียนไว้ในวันที่ 17-18 มกราคม 2560 เพื่อสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี แต่ศาลกลับไม่อนุญาตให้นายจตุภัทร์ได้ประกันตัวเพื่อออกไปสอบ ซึ่งอาจส่งผลต่อการสำเร็จการศึกษาและอนาคตของเยาวชนคนหนึ่ง นี่เป็นเหตุผลด้านมนุษยธรรมพื้นฐานที่ขาดหายไปในการพิจารณาของศาล

ส่วนการที่นายจตุภัทร์แสดงออกในสื่อสังคมออนไลน์โดยการโพสต์รูปภาพหรือส่งข้อความบนเฟซบุ๊คภายหลังการปล่อยชั่วคราว และศาลเห็นว่าเป็นการแสดงออกเชิงสัญลักษณ์เย้ยหยันอำนาจรัฐโดยไม่เกรงกลัวต่อกฎหมายบ้านเมืองนั้น คนส. เห็นว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการแสดงออกซึ่งสิทธิเสรีภาพที่สามารถทำได้ตามกฎหมาย เนื่องจากมิได้มีกฎหมายกำหนดให้การกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด และการไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวต้องมีเหตุตามที่กฎหมายบัญญัติเท่านั้น ซึ่งการเย้ยหยันอำนาจรัฐหรือการไม่เกรงกลัวต่อกฎหมายบ้านเมืองไม่อาจใช้เป็นเหตุในการสั่งไม่อนุญาตประกันตัว อีกทั้งศาลก็ไม่ได้กำหนดให้เป็นเงื่อนไขในการประกันตัวด้วย

การไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวเป็นข้อยกเว้นในทางกฎหมาย ซึ่งในทางนิติวิธีนั้นการบังคับใช้กฎหมายในกรณีข้อยกเว้นจะต้องกระทำอย่างเคร่งครัด โดยเฉพาะในกรณีที่เป็นบทบัญญัติซึ่งจำกัดสิทธิเสรีภาพด้วยแล้ว ศาลไม่อาจที่จะวินิจฉัยนอกเหนือจากที่บทบัญญัติกฎหมายกำหนดเอาไว้ได้

การที่ศาลจังหวัดขอนแก่นมีคำสั่งเพิกถอนการปล่อยชั่วคราวและศาลอุทธรณ์ภาค 4 ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งถอนประกันจึงสร้างความเคลือบแคลงสงสัยแก่สังคม และเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ในกลุ่มนักกฎหมายว่าการพิจารณาดังกล่าวอาจไม่มีฐานทางกฎหมายรองรับ

จากเหตุผลที่กล่าวมาข้างต้น คนส. และผู้มีรายชื่อแนบท้ายจำนวน 352 รายชื่อ จึงขอเรียกร้องต่อท่านดังต่อไปนี้

1. ในระยะยาว ถึงเวลาที่บุคลากรในองค์กรตุลาการจะต้องพิจารณาอย่างจริงจังถึงภาวะวิกฤติศรัทธาที่ประชาชนมีต่อพวกท่าน และพึงหาแนวทางแก้ไขหรือปฏิรูประบบยุติธรรมของไทย ทั้งนี้ องค์กรตุลาการพึงปฏิบัติหน้าที่ปกป้องคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชนในฐานะคุณค่าที่ได้รับการรับรองโดยกติการะหว่างประเทศที่ผูกพันประเทศไทย ต้องตระหนักและแสดงบทบาทของตนในการตรวจสอบการบังคับใช้กฎหมายให้เป็นไปตามหลักนิติรัฐและความยุติธรรม มิใช่ประพฤติตนเสมือนเป็นผู้พิทักษ์อำนาจรัฐอันไม่ชอบธรรมนั้นเสียเอง

2. ในระยะเฉพาะหน้า ขอให้ศาลทบทวนการพิจารณาเพิกถอนการปล่อยชั่วคราวนายจุตภัทร์เมื่อมีการยื่นคำร้องตามกระบวนการของกฎหมาย เพื่อคืนสิทธิอันพึงมีให้กับนายจตุภัทร์ และฟื้นฟูความปกติให้กระบวนการยุติธรรมและหลักการพื้นฐานของนิติรัฐ

30 มกราคม 2560

1. เก่งกิจ กิติเรียงลาภ สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
2. เกรียงศักดิ์ ธีระโกวิทขจร
3. เกษม เพ็ญภินันท์
4. เกษียร เตชะพีระ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
5. กนกรัตน์ สถิตินิรามัย รัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
6. กนกวรรณ ผ่องแผ้ว นักวิชาการอิสระ
7. กนกวรรณ มะโนรมย์ มหาวิทยาลัยราชธานี
8. กฤช เหลือลมัย
9. กฤดิกร วงศ์สว่างพานิช
10. กฤตยา อาชวนิชกุล มหาวิทยาลัยมหิดล
11. กฤติธี ศรีเกตุ ภาควิชาสังคมศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ .มหาวิทยาลัยศิลปากร
12. กฤษฎา ศุภวรรธนะกุล
13. กฤษณ์พชร โสมณวัตร คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
14. กษมาพร แสงสุระธรรม
15. กันต์ฌพัชญ์ อยู่อำไพ
16. กานต์ ทัศนภักดิ์
17. กิ่งกร นรินทรกุล ณ อยุธยา
18. กิ่งกาญจน์ สำนวนเย็น
19. กิตติ วิสารกาญจน สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
20. กิตติกาญจน์ หาญกุล วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
21. กิตติพล เอี่ยมกมล นักศึกษาปริญญาโทสาขามานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
22. กิตติพล สรัคคานนท์ บรรณาธิการ/นักเขียน
23. กิติภูมิ จุฑาสมิต ผู้อำนวยการโรงพยาบาลภูสิงห์ จ.ศรีสะเกษ
24. กุลธีร์ บรรจุแก้ว คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
25. กุลลดา เกษบุญชู มี้ด
26. ขวัญชนก กิตติวาณิชย์
27. ขวัญชัย กุลสันติธำรงค์
28. ขวัญชีวัน บัวแดง คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
29. เคท ครั้งพิบูลย์
30. เดชรัต สุขกำเนิด คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
31. เดือนฉาย อรุณกิจ
32. เครือมาศ บำรุงสุข
33. เควินทร์ ลัดดาพงศ์ นักศึกษาปริญญาโทสาขามานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
34. คงกฤช ไตรยวงค์
35. คณา คณะเกษม
36. คมกฤช อุ่ยเต็กเค่ง ภาควิชาปรัชญา คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
37. คมลักษณ์ ไชยยะ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
38. ครุศักดิ์ สุขช่วย
39. คอลิด มิดำ
40. คารินา โชติรวี
41. คำแหง วิสุทธางกูร สาขาปรัชญาและศาสนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น
42. ฆัสรา ขมะวรรณ มุกดาวิจิตร
43. งามศุกร์ รัตนเสถียร สถาบันสิทธิมนุษยชนและสันติศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล
44. ใจสิริ วรธรรมเนียม
45. เจนจิรา บัวขาว
46. เจนวิทย์ เชื้อสาวะถี
47. จณิษฐ์ เฟื่องฟู มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
48. จอน อึ๊งภากรณ์
49. จักเรศ อิฐรัตน์
50. จักรกริช สังขมณี
51. จันจิรา สมบัติพูนศิริ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
52. จารุนันท์ พันธชาติ
53. จิตติมา พลิคามิน
54. จิรธร สกุลวัฒนะ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
55. จิรภัทร อังศุมาลี
56. จิราพร เหล่าเจริญวงศ์
57. จิราภรณ์ สมิธ
58. จีรนุช เปรมชัยพร
59. จีรพล เกตุจุมพล
60. จุฑามาศ ตั้งสันติกุล คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
61. เชษฐา พวงหัตถ์
62. เชาวฤทธิ์ เชาว์แสงรัตน์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
63. เฉลิมพล โตสารเดช
64. ฉลอง สุนทราวาณิชย์
65. ไชยณรงค์ เศรษฐเชื้อ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
66. ไชยันต์ รัชชกูล คณะรัฐศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
67. แชมุน ลี นักศึกษาปริญญาเอกสาขามานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
68. ชญานิษฐ์ พูลยรัตน์ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
69. ชมพูนุท เฉลียวบุญ
70. ชลธิชา แจ้งเร็ว
71. ชลนภา อนุกูล เครือข่ายวิชาการเพื่อสังคมเป็นธรรม
72. ชลัท ศานติวรางคณา มหาวิทยาลัยมหิดล
73. ชลิตา บัณฑุวงศ์ ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาเกษตรศาสตร์
74. ชัชชล อัตนากิตติ นักศึกษาปริญญาโทสาขามานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
75. ชัชวาล ปุญปัน ข้าราชการบำนาญ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
76. ชัยพงษ์ สำเนียง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
77. ชัยพร สิงห์ดี
78. ชัยภวิศร์ ธวัชชัยนันท์
79. ชาญณรงค์ บุญหนุน ภาควิชาปรัชญา คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
80. ชาตรี ประกิตนนทการ สถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
81. ชานันท์ ยอดหงษ์
82. ชำนาญ จันทร์เรือง
83. ซัมซู สาอุ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
84. ซาฮารี เจ๊ะหลง จ. ปัตตานี
85. ญาดา เกรียงไกรวุฒิกุล
86. ณฐพงศ์ จิตรนิรัตน์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
87. ณภัค เสรีรักษ์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
88. ณรรธราวุธ เมืองสุข
89. ณรุจน์ วศินปิยมงคล รัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
90. ณัฐกานต์ อัครพงศ์พิศักดิ์
91. ดรุณี ไพศาลพาณิชย์กุล นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
92. ดวงมน จิตร์จำนงค์
93. ดวงยิหวา อุตรสินธุ์ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
94. ดวงหทัย บูรณเจริญกิจ สถาบันสิทธิมนุษยชนและสันติศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล
95. ดาราณี ทองศิริ ห้องเรียนเพศวิถีและสิทธิมนุษยชน ร้านหนังสือบูคู
96. ดารารัตน์ คำเป็ง
97. ดำนาย ประทานัง
98. ตะวัน วรรณรัตน์ ภาควิชาสังคมศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
99. ถนอม ชาภักดี
100. เทียมสูรย์ สิริศรีศักดิ์ คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
101. ทนุวงศ์ จักษุพา คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน
102. ทวีศักดิ์ เผือกสม
103. ทวีศักดิ์ ปิ นักศึกษาปริญญาโท สถาบันสันติศึกษา มหาวิทยาสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
104. ทศพล ทรรศนกุลพันธ์ นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
105. ทอแสง เชาว์ชุติ
106. ทัศนัย เศรษฐเสรี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
107. ทายาท เดชเสถียร นักทำหนังอิสระ
108. ทิชา ณ นคร
109. ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ
110. ธนภาษ เดชพาวุฒิกุล Graduate School of Asia-Pacific Studies, Waseda University
111. ธนศักดิ์ สายจำปา สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
112. ธนาพล ลิ่มอภิชาต
113. ธนาวิ โชติประดิษฐ
114. ธร ปีติดล คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
115. ธรรมศาสตร์ โสตถิพันธุ์
116. ธาริตา อินทะนาม คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
117. ธิกานต์ ศรีนารา ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
118. ธีรวัฒน์ ขวัญใจ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
119. ธีระพล อันมัย
120. เนตรนภิส วรศิริ
121. นงเยาว์ เนาวรัตน์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
122. นที สรวารี
123. นภาพร อติวานิชยพงศ์ วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
124. นภิสา ไวฑูรเกียรติ มหาวิทยาลัยนเรศวร
125. นราสิทธิ์ เสนาจันทร์
126. นรุตม์ เจริญศรี คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
127. นฤมล กล้าทุกวัน มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
128. นฤมล ทับจุมพล
129. นวพล ลีนิน
130. นัทมน คงเจริญ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
131. นันฑกรณ์ อนุพันธ์
132. นาตยา อยู่คง ภาควิชาสังคมศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
133. นิติ ภวัครพันธุ์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
134. นิธิ เอียวศรีวงศ์
135. นิรภัย สายธิไชย
136. นิอับดุลฆอร์ฟาร โตะมิง
137. นีลชา เฟื่องฟูเกียรติ
138. เบญจมาศ บุญฤทธิ์
139. เบญจรัตน์ แซ่ฉั่ว สถาบันสิทธิมนุษยชนและสันติศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล
140. บดินทร์ สายแสง สถาบันสิทธิมนุษยชนและสันติศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล
141. บัณฑิต ไกรวิจิตร
142. บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ
143. บารมี ชัยรัตน์
144. บาหยัน อิ่มสำราญ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
145. บุญเลิศ วิเศษปรีชา สังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
146. บุญยืน สุขใหม่
147. บุญส่ง ชัยสิงห์กานานนท์ ภาควิชาปรัชญา คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
148. บุศรินทร์ เลิศชวลิตสกุล
149. ปฐม ตาคะนานันท์
150. ปฐมพร แก้วหนู
151. ปฐวี โชติอนันต์
152. ประไพ นุ้ยสุวรรณ
153. ประกายดาว คันธะวงศ์
154. ประจักษ์ ก้องกีรติ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
155. ประภาพรรณ อุ่นอบ คณะสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
156. ประภาส ปิ่นตบแต่ง สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
157. ปรัชญเกียรติ ว่าโร๊ะ
158. ปรัชญา โต๊ะอิแต
159. ปรัชญากรณ์ ลครพล นักศึกษาปริญญาโท สาขาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
160. ปราโมทย์ ระวิน
161. ปราการ กลิ่นฟุ้ง
162. ปราชญ์ ปัญจคุณาธร, นักศึกษาปริญญาเอก University of Toronto
163. ปรารถนา เณรแย้ม
164. ปริวัตร สมบัติ
165. ปรีดา ทองชุมนุม นักกฎหมาย
166. ปฤณ เทพนรินทร์
167. ปวลักขิ์ สุรัสวดี คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
168. ปาริชาติ วลัยเสถียร ข้าราชการบำนาญ
169. ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
170. ปุรินทร์ นาคสิงห์ ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
171. แพร จิตติพลังศรี
172. ไพรินทร์ กะทิพรมราช คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
173. พกุล แองเกอร์
174. พงศธร ขยัน
175. พงษ์ศักดิ์ รัตนวงศ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
176. พชรวรรณ บุญพร้อมกุล คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
177. พนมกร โยทะสอน
178. พนิดา อนันตนาคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
179. พรเพ็ญ เจริญสมจิตร์
180. พรชัย นาคสีทอง มหาวิทยาลัยทักษิณ สงขลา
181. พรณี เจริญสมจิตร์
182. พรพรรณ วรรณา
183. พรรณราย โอสถาภิรัตน์ คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
184. พรสุข เกิดสว่าง
185. พฤหัส พหลกุลบุตร
186. พวงทอง ภวัครพันธุ์ รัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
187. พสิษฐ์ วงษ์งามดี
188. พัชราภรณ์ หนังสือ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
189. พัทธ์ธีรา นาคอุไรรัตน์
190. พิเชฐ แสงทอง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
191. พิกุล อิทธิหิรัญวงศ์ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
192. พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
193. พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์
194. พิพัฒน์ พสุธารชาติ
195. พิพัฒน์ สุยะ ภาควิชาปรัชญา คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
196. พิศาล แสงจันทร์ นักทำหนังอิสระ
197. พุทธพล มงคลวรวรรณ
198. พุทธณี กางกั้น
199. ฟารีดา จิราพันธุ์
200. ฟิตรา เจ๊ะโวะ
201. ภักดิ์กมล ศิริวัฒน์
202. ภัคจิรา กีรติวิบูลย์วงศ์
203. ภัควดี วีระภาสพงษ์
204. ภัทรพล ฉัตรชลาวิไล
205. ภัทรภร ภู่ทอง โครงการจดหมายเหตุคอมฟอร์ทวูเมน ศูนย์สิทธิมนุษยชน มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
206. ภัสสรา บุญญฤทธิ์
207. ภาสกร อินทุมาร คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
208. ภิญญพันธุ์ พจนะลาวัณย์
209. ภู กระดาษ นักเขียน
210. เมธาวี โหละสุต คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
211. มนตรา พงษ์นิล
212. มูนีเราะฮ์ ยีดำ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
213. มูฮัมหมัดอิลยาส หญ้าปรัง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
214. เยาวนิจ กิตติธรกุล สถาบันทรัพยากรทะเลและชายฝั่ง มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
215. ยศ สันตสมบัติ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
216. ยุกติ มุกดาวิจิตร สังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
217. เริงวิชญ์ นิลโคตร คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล
218. รจเรข วัฒนพาณิชย์ บุ๊ครีพับลิก
219. รจนา คำดีเกิด
220. รชฎ สาตราวุธ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
221. รชฏ นุเสน มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
222. รพีพรรณ เจริญวงศ์
223. รวิวรรณ รักถิ่นกำเนิด นักศึกษาปริญญาโทสาขามานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

Update: The Bangkok Post reports that more than 360 have signed the letter. Meanwhile, a reader asks a reasonable question: why are these petitioners silent on other lese majeste cases? We know that some of them aren’t, but the mass effort of Pai does raise issues of silence on others.

Release Pai V

21 01 2017

As we noted in our last post, a secret court session refused Jatuphat Boonpattaraksa (Pai) bail on trumped up lese majeste charges that he somehow “defamed” the new king by reposting a BBC story that mentioned some aspects of Vajiralongkorn’s dubious past. Thousands of others did the same “sharing.”

Khaosod reports that Pai was incensed by this pseudo-legal and opaque process and “will no longer ask the court to free him on bail.”

Secret hearings are the stuff of this military dictatorship and are more or less standard operating procedure for this pseudo-judicial system when dealing with lese majeste cases, especially when those charged are anti-military activists.

Pai’s father, also one of his lawyers, stated: “We will no longer appeal against his ongoing custody. We will not submit any more bail request. Whatever they want to do, they’re free to do it…. He [Pai] believes that it’s no use.”

The report adds that Pai was “incensed when he learned the judges decided to deliberate on his bail request in a secret proceeding reporters and rights observers were not allowed to attend. After his protest was overruled by the court, Jatupat ordered all his lawyers, except Viboon [his dad], to leave the courtroom in symbolic protest.”

He did this because he rightly “believed that the procedure was illegitimate, and he didn’t want the lawyers to take part in it…”.

The military dictatorship is using a strategy that it thinks effective in silencing dissent. It has singled out this student as an “example” to other dissidents. The threat is: Watch out! If you dissent, you too will be dragged into procedures that have you in jail for years.

There’s nothing legal about this repressive tactic. It is blunt junta manipulation of the law and judiciary to ensure its political domination.

Lese majeste mistreatment

7 01 2017

The Bangkok Post reports that the Supreme Court has upheld the Appeals Court’s refusal of bail for anti-junta activist and lese majeste suspect Jatuphat Boonpattaraksa or Pai Daodin.

We must emphasize that Jatuphat’s “crime” is sharing, on Facebook, a BBC Thai story on the checkered past of the king following his accession. Thousands of others also shared this story but, as far as we know, the anti-junta activist is the only one charged.

Arrested on 3 December 2016, Jatuphat was initially granted bail by the Khon Kaen provincial court but this was revoked on 22 December for social media posts that police and court alleged “could be construed as an attempt to challenge state power and show disrespect for the rule of law.”

As we have said previously, there is no rule of law in Thailand, just the rule of dictators.

His lawyers state that “a new bail request would be filed with the provincial court, probably with a larger surety.”

Meanwhile, Prachatai has had two recent reports on Jatuphat’s case, alleging mistreatment. The first report is somewhat unclear, but suggests that the court has made decisions on his case without him being present.

The second report states that his “fourth custody hearing” was “held in secret and only Jatuphat’s lawyers and parents were allowed to enter the courtroom.” Equally disturbing is the report that Jatuphat has been subjected to repeated “rectal searches,” allegedly a “standard” procedure to prevent the transport of drugs. Jatuphat “protests that he should not be subjected to this treatment since he is a political suspect, not a drug suspect, staff still persist.”

Lese majeste suspects are repeatedly treated in ways that can amount to a form of torment and torture.